Biblia to wielkie kłamstwo

W średniowieczu Kościół Rzymski potwierdzał swoją władzę, narzucając „prawdy biblijne” uważane za poprawne, rewidując lub cenzurując te, które uważał za sprzeczne ze swoją wizją. W obrębie samej myśli hebrajskiej hierarchia watykańska realizowała swoje cele, stosując groźby i represje wobec tych, którzy praktykowali niekonformistyczny judaizm. To właśnie w tym klimacie ekstremalnej kontroli myśl duchowa, jaką znamy dzisiaj, ostatecznie ugruntowała się jako niepodważalne pewniki.

Rozległe analizy tekstu hebrajskiego, zwłaszcza te autorstwa Mauro Biglino, ujawniły prawdziwe znaczenie tych pism, szczególnie w Starym Testamencie. Odkrywamy, że Bóg, tak jak go opisano, nie pojawia się jako wyższa istota duchowa, ale raczej jako fizyczna postać o imieniu Jahwe, należąca do grupy istot zwanych Elohim. Ci Elohim to jednostki z krwi i kości, doświadczające zmęczenia i głodu, i których nigdy nie definiuje się jako bogów w sensie duchowym.
Elohim: istoty fizyczne, nie duchowe

Odkrycie, że termin „Elohim” nie przywołuje pojedynczego boga, ale raczej wielość istot śmiertelnych, podważa podstawy monoteizmu. Jahwe, jeden z tych Elohim, jest opisywany jako bezlitosny wojownik, który rozkazuje eksterminację całych ludów, aby zapewnić sobie dominację. Według Biglino Stary Testament jest historią relacji władzy między Jahwe a ludem, którym rządził żelazną pięścią, bez wahania stosując okrucieństwo, aby potwierdzić swoją władzę.